| تبليغات | X |
 |
 |
|
| در حسرت دیدار تو آواره ترینم |
|
این چه عشقیست که در دل دارم ؟ من از این عشق چه حاصل دارم ؟ می گریزی ز من و در طلبت باز هم کوشش باطل دارم باز لب های عطش کرده ی من عشق سوزان تو را می جوید می تپد قلب تو با هر تپشی قصه ی عشق تو را می گوید بخت اگر از تو جدایم کرده می گشایم دل از این بخت چه باک ترسم این عشق سرانجام مرا بکشاند به سراپرده ی خاک |
|
+ نوشته شده در
چهارشنبه 27 مهر1384ساعت 19:10 توسط بهاره |
|
|
من به درماندگی صخره و سنگ
من به آوارگی ابر ونسيم من به سرگشتگی آهوی دشت من به تنهايی خود می مانم من در اين شب كه بلند است به اندازه حسرت زدگی گيسوان تو به يادم می آيد ... من در اين شب كه بلند است به اندازه حسرت زدگی شعر چشمان تو را می خوانم ... چشم تو چشمه شوق چشم تو ژرفترين راز وجود برگ بيد است كه با زمزمه جاری باد تن به وارستن عمر ابدی می سپرد تو تماشا كن كه بهار ديگر پاورچين پاورچين از دل تاريكی می گذر و تو در خوابی و پرستوها خوابند و تو می انديشی به بهار ديگر و به ياری ديگر نه بهاری و نه ياری ديگر حيف اما من و تو دور از هم می پوسيم غمم از وحشت پوسيدن نيست غمم از زيستن بی تو دراين لحظه پر دلهره است ديگر از من تا خاك شدن راهی نيست از سر اين بام اين صحرا اين دريا پر خواهم زد خواهم مرد غم تو اين غم شيرين را با خود خواهم برد ... |
|
+ نوشته شده در
چهارشنبه 13 مهر1384ساعت 13:5 توسط بهاره |
|
|
عشق را با مردم بی دردسر خواهم گذاشت
سردر آغوش گناهی تازه تر خواهم گذاشت
بی پر و بال از ستبر آسمان خواهم گذشت در کبود لانه مشتی بال و پر خواهم گذاشت در به در دنبال یک جو تشنگی خواهم دوید چشمه را با تشنگان در به در خواهم گذاشت تا نگویند این جوان بی رد پایی کوچ کرد دفتری شعرومزاری شعله ور خواهم گذاشت بی صدا در کلبه متروک جان خواهم سپرد مرگ را از رفتن خود بی خبر خواهم گذاشت
|
|
+ نوشته شده در
یکشنبه 10 مهر1384ساعت 14:42 توسط بهاره |
|
|
مرگ باورهاي خوبم را ببين |
|
+ نوشته شده در
جمعه 8 مهر1384ساعت 18:44 توسط بهاره |
|
|
من بازم اومدم. می خواستم به خاطر غیبت یک ماهه منو ببخشید. این روزا واقعا روزای سختی برام بوده.تو این چند ماه هیچ وقت تا این اندازه احساس بدبختی نکرده بودم. تازه داشتم یه کم طعم خوشی رو می چشیدم که دقیقا از همون چیزی که می ترسیدم سرم اومد. من سعی می کنم دوباره اینجا بنویسم، اما بعید می دونم که مث قدیما بشم. ظاهرا رو بخت من مهر سیاه خورده! خدا هیچ کسی رو چشم انتظار نزاره. قربون تک تک شما.
|
|
+ نوشته شده در
جمعه 8 مهر1384ساعت 18:41 توسط بهاره |
|
|
صفحه نخست پست الکترونیک آرشیو |
| درباره وبلاگ |
من تمنا کردم که تو با من باشی
تو به من گفتی هرگز، هرگز و مرا غصه ی این هرگز کشت. |
| نوشته های پیشین |
|
فروردین 1388 فروردین 1387 اسفند 1386 شهریور 1386 فروردین 1386 دی 1385 تیر 1385 بهمن 1384 دی 1384 آبان 1384 مهر 1384 شهریور 1384 مرداد 1384 تیر 1384 خرداد 1384 اردیبهشت 1384 |
| پیوندها |
|
Iranian Experts آزادی ایران فرشته و معجزه ! سند تو آل کنین! حرفای دلتنگیه یه تنها یادگار دوست |
|
RSS
|
