| تبليغات | X |
 |
 |
|
| در حسرت دیدار تو آواره ترینم |
|
همسفر تنها نرو بذار تا با هم بریم سرنوشتمون یکی هر دومون مسافریم تازه از راه رسیدم هنوزم خسته ی رام همسفر تنها نرو بذار تا منم بیام سخته دل کندن از این شهر و دلبستگیا موندن از خونه جدا با همه خستگیا جون به لبهام رسیده تا به کی دربدری درد غربت رو تنم که بازم باید بری بذار تا خستگی از این تن خسته بره سخته دلبستگی از شهر دلبسته بره اگه به زاری بیاد من میشم سنگ صبور گوش به قصه هاش میدم شهر غربت راه دور همسفر تنها نرو بذار تا با هم بریم سرنوشتمون یکی هر دومون مسافریم .... |
|
+ نوشته شده در
جمعه 8 دی1385ساعت 14:31 توسط بهاره |
|
|
صفحه نخست پست الکترونیک آرشیو |
| درباره وبلاگ |
من تمنا کردم که تو با من باشی
تو به من گفتی هرگز، هرگز و مرا غصه ی این هرگز کشت. |
| نوشته های پیشین |
|
فروردین 1388 فروردین 1387 اسفند 1386 شهریور 1386 فروردین 1386 دی 1385 تیر 1385 بهمن 1384 دی 1384 آبان 1384 مهر 1384 شهریور 1384 مرداد 1384 تیر 1384 خرداد 1384 اردیبهشت 1384 |
| پیوندها |
|
Iranian Experts آزادی ایران فرشته و معجزه ! سند تو آل کنین! حرفای دلتنگیه یه تنها یادگار دوست |
|
RSS
|